Aankomst Falmouth

Dinsdag ochtend om 03.00 uur zijn moe maar voldaan gearriveerd in Falmouth, na 3 dagen en 17 uur zeilen (524 zeemijl). Het eerste stuk tot Zeebrugge ging echt super relaxed, toen een stukje op de motor (geen wind) en daarna alles kruisen tegen de wind in. Onderweg flippers, geweldige beesten zijn het en gemak waarmee ze zich door het water bewegen is een fastastich schouwspel.
Nu naar de kroeg voor fish & chips.

Onderweg!

We zijn vanmorgen om 10.00 uur uit Nauerna vertrokken, nadat Yvonne ons naar de boot had gebracht. Om 12.00 uur tussen de pieren in IJmuiden en nu ter hoogte van Zandvoort. Het is echt prachtig weer en geweldige wind. En dan ook nog met stroom mee varen we nu met 8 knopen richting Zeeland. UK heer we come!
{CAPTION}

We zijn er bijna klaar voor…

Over ongeveer twee weken start de AZAB 2019, een wedstrijd vanuit Falmouth in Cornwall, Zuid Engeland heen en weer naar de Azoren. De start is 1 juli om 13.00 uur. Maar eerst vaar ik samen met mijn goede zeilmaat en neef Pim ter Hennepe naar Falmouth.
We vertrekken 24 mei. Dus nu, na allerhande technische voorbereidingen, en een waslijst aan veiligheidseisen vanuit de wedstrijd commissie is het nu tijd om alles op te ruimen in goed in te pakken.

mastcontrole

fourage

Manchet van de Saildrive vervangen

Ik had een offerte aan gevraagd t.b.v. het vervangen van de manchet om de saildrive, dit is een rubber seal die het water buiten de boot houdt op de plek waar de ‘schroef’ door het vlak steekt. Deze manchet moet vervangen worden, ook omdat de verzekering dat van een booteigenaar verwacht….
De leverancier in kwestie zag geen mogelijkheid om de saildrive door het kleine nauwsluitende gat te halen, “misschien moest er wel een stukje uit de boot gezaagd worden”.
Dat leek mij geen goed plan, dus na wat speuren en goede adviezen van Rein (van BigTime) weet ik hoe het moet. Zie de foto’s, die spreken voor zich.

IMG_1039

IMG_1040

IMG_1041

Tot Slot…

Het zit er bijna op, nog 300 mijl en dan ben ik weer thuis, maar de race is gezeild, de standen zijn genoteerd en voor mij is de AZAB 2015 voorbij. Het was een geweldige ervaring, met hoogte en wat diepte punten, waar ik overigens wel weer veel van geleerd heb. Het was een moeilijke race, met name door de windrichting en deze was voor Yenda niet echt optimaal. Er was extreem veel “voor de wind” varen en daar is mijn tuigage niet op ingesteld, dus ik veel “voor de wind afgekruisd”. En dan de windstiltes, daar werd je gek van. Ik lag bijvoorbeeld stil en dan was er een boot in de buurt die gewoon met een paar knopen aan het varen was, dan denk je onmiddellijk hoe kan dat nou, ik moet mijn zeilen beter afstellen, om na een kwartier te constateren dat het niet lukte… Ik kan er niets van, denk je dan.

Ik sta op nummer 8 in mijn klasse van de 10 boten die gefinisht zijn, en op nummer 33 van de 46 boten die gefinisht zijn. Er waren 62 deelnemers, en 16 zijn niet gefinisht. Mijn insteek was de race meedoen, achteraf had ik wel beter willen presteren, maar helaas, een paar verkeerde beslissingen genomen. Het zij zo… Maar ik had het voor geen goud willen missen.

Wat ook bijzonder was, was de kameraadschap tussen de zeilers onderling, dat was hartverwarmend. Dat is het speciale van shorthanded sailing (alleen of met z’n tweeën aan boord).

Ik wil jullie lezers ook bedanken voor het volgen en voor de enthousiaste en blij makende commentaren die ik heb ontvangen. Het was geweldig te merken dat er met mij werd meegeleefd.

En lieve Yvonne, dank je wel!

Finish 3 juli 2015

06.12 locale tijd zeil ik over de finish. Terug in Falmouth, waar ik iets minder dan een maand geleden met koorts en onder de pillen aan deze “race” begon. Wat een trip, zowel letterlijk als figuurlijk. Ja, het was geweldig. Het eerste deel ging als een speer, veel wind en hoge golven en stuurautomaat stress. Het tweede deel was ape relaxed qua weer, wel wennen aan die dagen lange windstiltes en het enorme geklapper wat daarbij hoort. Je denkt dan dat de zeilen kapot slaan of de mast of de verstaging er aan gaat, het doet gewoon pijn om er naar te moeten luisteren, maar je kan er echt niets aan doen. Qua wedstrijd erg moeilijk en slecht inschatbaar, ik heb een paar verkeerde beslissingen genomen en ben zodoende wel behoorlijk achterop geraakt. Maar ik heb er veel van geleerd, zo nu en dan een dipje, maar dat hoort er bij…
Het was prachtig, al die sterren, mooie luchten en die eindeloos wisselende zee, en de maan en oneindig veel sterren. En al met al, heerlijk gevaren.

En wat is het leuk om iedereen weer te zien, met alle verhalen. Ik was ff bang dat men al op weg naar huis was… (Plek 45, mm….?)
Nu lig ik hier in de haven en het waait harder dan het op de hele terug tocht heeft gedaan. We stuiteren hier met een paar boten tegen elkaar op lager wal. Zodadelijk naar de pub en morgen maar eens kijken wat het weer verder gaat brengen voor de terugtocht. Ook zin om weer naar huis te gaan!

Land

Land!
Wat moet het toch een ervaring geweest zijn in vroeger tijden, toen men nog niet wist wat er komen ging. Nu kan je het allemaal zien aankomen en toch is het leuk als je na 10 dagen weer land ziet. Ik vaar nu langs Bishops Rock, een enorme vuurtoren in het water (op een rots…), iets ten zuiden an de Isles of Scilly. Die ik trouwens ook met de kijker kan zien liggen.
Vandaag erg opgeschoten, hard gevaren en nu nog een mijl of 70.
De stroom gaat zo tegenstaan en die is hier niet mis. Zo als het er nu uitziet ben ik morgenochtend vroeg in Falmouth. Ik heb zin in een koud biertje!

nog 199 mijl

Nog 199 mijl naar het zuidelijkste puntje vande UK, lizzard point.
Vandaag een mooie zeildag achter de rug. Na een hele nacht regen ging om een uur of 11 de zon schijnen, en die schijnt hier behoorlijk, met een lekker lopend windje er bij bijna de dag op de gennaker gevaren. Ging heerlijk.
Wat heel mooi was, eigenlijk gister, was de oceaan deining, ik denk dat het kwam omdat ik het continentaal plat op voer, hier gaat het van ongeveer 3000 meter diep naar 150 m diep.
Er stond een hele lange trage deining met een hoogteverschil van een meter of 6 schat ik. Maar hoe bergen water die traag en zonder enig gespetter onder de boot doorlopen, en dan met de zon er op… Prachtig!
Gister ook oom familie dolfijnen naast de boot, waarbij moeder en kind aan het synchroon zwemmen waren en pa er een beetje omheen draaide. Wat leuk was dat ze echt helemaal uit het water sprongen, echte flippers dus.
Verder nu duidelijke toename van scheepvaart en meeuwen.
Zo nu eens gaan kijken wat de pot schaft, en lekker hard The Doors op.

super zeildag

Superdag, veel mijlen gemaakt, hard gevaren en mooi weer.
Verder weinig bijzonderheden, veel gelezen, genoten van vers brood. Veel over de route nagedacht en gewikt en gewogen, contact gehad met Scherzo en gister met Surprise.
Ga nu koken, bruine bonen met rookworst, paprika, zoete aardappel enz… En een biertje er bij.
In een rechte lijn nog 420 mijl te gaan voor ik bij de Menaclas ben, een rotsformatie in zee nabij Falmouth, waar ik omheen moet varen, dat zou in een dag of drie te doen moeten zijn.
We gaan het zien. Nu is het genieten van zeilweer!

Tadaaa

Tadaaa!
Mijn eerste Yenda brood is een feit, de oven was iets te heet denk ik.
Morgenochtend vers brood! Komt goed uit want wat ik nog had was allemaal beschimmeld. Er begint wel meer te schimmelen hier, misschien moet ik morgen maar alle bananen opeten voor ze verrot zijn, en de kaas is ook van nationaliteit veranderd.
Verder hier een rustige dag, na een windstille, onrustige en mistige nacht met heel slecht zicht en constant wisselende winden. Dus vanmorgen veel slaap in gehaald en veel gelezen.
Vandaag een lekker vaartje de goede kant op, en zo het zich laat aanzien blijft dat nog wel twee dagen zo. Ik hoop dat ik een beetje mijlen kan maken de juiste kant op.

En zitten nu twee boten bij mij in de buurt, de Schertzo en de Surprise, de laatste zie ik op de ais. Dat geeft toch wel een goed gevoel, ik denk soms dat iedereen er al is en dat ik de hekkensluiter ben, maar ik weet ook dat dit niet kan, maar als je zo langzaam voortgang maakt ga je toch denken dat het aan jou ligt..

brood